Joshua
Violka zasnęła oparta o mój bok. Ale ta postać jest niewygodna...
Przetransformowałem się w człowieka z powrotem i zaniosłem jej wiotkie ciałko na materac, zmieniając jeden z pozostałych w futrzany koc. Niech ma uczucie ciepła...
Ja sam usiadłem na krańcu jej posłania i patrzyłem się na jej spokojną twarzyczkę.
Na całe szczęście usłyszałem metaliczny chrzest z sufitu. Troszkę gruzu spadło mi na głowę. Dalej nie czekałem, zabrałem Violkę na dłonie, wydłużając bielą z materaców swoje nogi i wybiegłem. Wielki robot - pająk zaczął mnie gonić.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz